“Nee, van schilderijen weet ik niks; ik ben van de beveiliging” zei de museummedewerker tegen me, toen ik hem iets vroeg over een van de kunstwerken. Hij verwees me naar de informatiebalie.
“Nee, van schilderijen kan ik u niks vertellen; misschien dat de educatieve dienst dat weet”, zei de informatiemevrouw.
Toen ik na lang zoeken iemand van de educatieve dienst te pakken had zei die: “Nee, van schilderijen kan ik u niks vertellen; dat weten de conservatoren, maar die zijn er nu even niet”.
Dit voorval staat niet alleen. Steeds vaker gebeurt het dat medewerkers niet meer verbonden zijn met de kernactiviteit van de organisatie. Ze zijn er “alleen” nog maar voor beveiliging, schoonmaken, catering, administratie enzovoort. Hierdoor verdwijnt bedrijfstrots uit de organisatie. Het effect daarvan kan zijn dat klanten wegblijven en medewerkers van elkaar vervreemden.
Dit tij kan gekeerd worden, door ondersteunende en facilitaire taken niet blindelings te outsourcen, maar in eigen beheer te houden. Daardoor ontstaat ruimte voor functiedifferentiatie en roulatie van eigen mensen. Dit biedt ze doorgroeimogelijkheden om langer en enthousiaster betrokken te blijven bij de organisatie. Om dit te laten slagen is een actief loopbaanbeleid nodig: achterhalen waar een medewerker in zijn of haar levensfase aan toe is en investeren in scholing en ontwikkeling. De leidinggevenden en P&O-ers hebben hierin een sleutelrol. Het is de taak van de directie om die leidinggevenden en P&O-ers de nodige loopbaantraining te geven, zodat zij de medewerkers kunnen helpen bij hun doorgroei in facilitaire taken.
Liever een hecht team, dan een stelletje individualisten.